مردى خدمت امام ششم آمد و عرضه داشت جانم فدايت، من گاهى كارى را انجام ميدهم بعد پشيمان

ميشوم، فرمود چرا استخاره نمى‏كنى عرضه داشت چگونه؟ فرمود: پس از نماز صبح چون دست خود برابر صورت

ميگيرى بگو:

اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ وَ لَا أَعْلَمُ وَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ خِرْ لِي فِي جَمِيعِ مَا عَزَمْتُ بِهِ

مِنْ أُمُورِي خِيَارَ بَرَكَةٍ وَ عَافِيَةٍ ‏

بعد سجده كن و در آن صد بار بگو:

أَسْتَخِيرُ اللَّهَ بِرَحْمَتِهِ أَسْتَقْدِرُ اللَّهَ فِي عَافِيَةٍ بِقُدْرَتِهِ ‏

بعد از آن حاجت تو برآيد كه به هر حال خير تو در آن باشد و خدا را در آنچه ميكنى متّهم مكن.

منبع : مکارم الاخلاق ج 2 ترجمه میرباقری ص 117